Kunst met een humeur

Babette Wagenvoort verhuurt tekeningenvol emoties
door Maja Landeweer, Leiden

Overal in de nieuwbouwwoning van de familie Bulsink in Leiden duiken ze op. De kunstwerken van de Haagse Babette Wagenvoort (39). In de hal, boven het trapgat, op een keukenkastje, op de glazen schuifpui naar de tuin, op het dakraampje in de slaapkamer en op zolder.

Het zijn sierlijke ‘tekeningen’ in blauwen rood, uitgeknipt uit plasticfolie, met mensfiguurtjes verstopt tussen de weelderige ranken. En het bijzondere is: die figuurtjes zijn niet willekeurig, maar verbeelden de emoties van de bewoners van het huis aan de Beppy Nootjstraat. Zijn de vier gezinsleden (vader, moeder en twee dochters van 15 en 18) in die ruimte vaak moe of juist energiek, voelen ze zich eenzaam of geborgen? Het kwartet verraadt zich in hun kunst.

Zo prijkt in het midden van het kunstwerk dat Wagenvoort speciaal voor de 15-jarige Sarah maakte een figuurtje met fel uitstaande pieken rond het hoofd. Ja, ze is dus vaak opstandig.

Het project ‘Mood Swing’ is het nieuwste kunstwerk dat je kunt huren bij het bedrijf Het Nieuwe Huren. Een kunstuitleen, maar dan anders. Je zoekt hier geen kant-en-kIaar schilderijtje uit, maar je huurt een kunstenaar. En die maakt iets speciaal voor jouw huis. Kunstenaars van nu werken nu eenmaal vaak niet meer in traditionele vormen, was het idee van oprichtster Esther Didden. Die doen projecten.

Tot nu toe heeft het idee vooral geleid tot kunstwerken die zijn geïnspireerd op huizen, maar de Haagse Wagenvoort pakt het anders aan. ,,Mijn werk gaat meestal over mensen en gevoelens. Daarom wilde ik met de bewoners aan de slag.” 

Wagenvoort bedacht een ‘stemmingenalfabet’. In totaal dertig gevoelens vertaalde ze in tekeningen. De leden van haar Leidse proefgezin liet ze vijf dagen lang een vragenlijst invullen, waarop ze konden aangeven hoe ze zich voelden in een zelfgekozen ruimte. Zo komt de vrouw des huizes, Tonnie Bulsink (52), vooral tot rust in haar slaapkamer. De bijbehorende tekeningen uit het alfabet is verwerkt in een eigen kunstwerk. Wagenvoort: ,,Het zijn heel uiteenlopende werken geworden. Dat van de vader bijvoorbeeld, bij wie spirituele gevoelens overheersten, is heel harmonieus. En dat van Tonnie abstract.” De bewoners huren het werk voor een jaar, daarna wordt het verwijderd. Voor een nieuwe opdrachtgever ontwerpt de kunstenares een nieuw werk. ,,Dat is zo persoonlijk dat ik het niet bij iemand anders kan hangen.” Dan vraagt ze aan Tonnie: ,,En? Moet het al weg?” Het antwoord is een stralende lach.